.: Only Memories Will Stay :.

2004-09-02T00:00:00.000+04:30

از اینکه هر از چند گاهی میامدی و چند خطی می‌خوندی، ممنونم. ببخشید که اینطور رفتم. اما الان فکر می کنم حرفی برای گفتن ندارم. یادمه اول که شروع کردم نیاز داشتم که بیام اینجا و یه جورایی با خودم درددل کنم اما الان حس می‌کنم شرایط فرق کرده. نمیدونم شاید یه وقت دیگه به سرم زد و برگشتم...
آزاده

2004-07-10T19:02:00.000+04:30

گزارشگر برنامه کودک: یه جمله درباره تابستان بگو؟
پسر ده یازده ساله: در تابستان کارهای مفید انجام بدید.
- نه، یه جمله درباره تابستان.
- تابستان برید حال کنید.
- !!!

2004-07-04T19:06:00.000+04:30

- امروز استادم دودرم کرد. ساعت ده باهاش قرار داشتم و تا دو بعدازظهر هم منتظرش موندم نیومد. حسابی علاف شدم. اما نمی‌دونم از اینکه ندیدمش باید ناراحت باشم یا خوشحال؟!

- با اینکه خیلی کار دارم و حتی ممکنه به همه برنامه‌هایی که تو ذهنم هست نرسم اما از شروع شدن تابستون خیلی ذوق زده هستم. بزنم به تخته قراره اتفاقهای خوب خوب بیافته. مخصوصاً تو مرداد و شهریور!

- جالبه که چقدر چیزهای ساده‌ای مثل یه آفلاین می‌تونه انقدر دوست‌ داشتنی باشه.

2004-07-03T21:22:00.000+04:30

... حرفهایی هست برای گفتن
گه اگر گوشی نبود نمی گوییم
حرفهایی هست که هر گز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورد.
حرفهایی شگفت، زیبا و اهورایی همین هایند.
و سرمایه ماورائی هر کسی به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد.

دکتر علی شریعتی

2004-07-03T21:20:00.000+04:30

وقتی می‌بینی یکی برای به ظاهر صمیمی‌ترین دوستش چطور می‌زنه، وقتی می‌بینی یکی برای بالابردن خودش چطور به طور احمقانه‌ای یکی دیگه رو خورد می‌کنه و خلاصه با دیدن همه دورویی‌ها و خیانت‌های آدمهای دور و نزدیک به این نتیجه می‌رسی که دنیا انقدرها هم که فکر می‌کردی قشنگ نیست. به این باور می‌رسی که توی زندگی مجبوری به کسی اعتماد نکنی. باید یه خط دورت بکشی و یه حریم خصوصی‌ برای خودت درست کنی و هیچ کس رو توش راه ندی. دنیایی که نتونی در اون حتی به سایه خودت هم اعتماد کنی ترسناکه...

از این فکر که اینطوری آدمها چقدر میتونن تنها باشن، تنم می‌لرزه‌. شاید برای بعضی‌ها این تنهایی آرامش بخش و اطمینان‌بخش باشه، اما برای من -متأسفانه- اینطور نبوده. همیشه دلم می‌خواسته که به دوستم اعتماد ‌کنم و صمیمی‌ باشم. از اون دوستی‌هایی که تو قصه‌ها هست. اما واقعیت تلخیه که باید قبولش کرد. این رو بارها و بارها شنیدم. عادت کردن بهش ممکنه سخت باشه اما شاید اون تنهایی خودخواسته به ضربه خوردن احتمالی در آینده بیارزه.

نمی‌دونم... شاید هم اینطور نباشه و دنیا اینقدر هم سیاه و سفید که من برداشت کردم نباشه.

2004-07-02T23:42:00.000+04:30

با مامان و بابا، سه تایی رفتیم بابلسر، دریاکنار. با اینکه در مدتی که اونجا بودیم اکثراً بابا کار داشت و از این جلسه به اون جلسه می‌رفت اما باز بین اونا فرصتی پیش میامد که با هم باشیم و بگیم و بخندیم و استراحت کنیم...
از روزی که رسیدیم هوا ابری شد و تا همین امروز که برگشتیم بارون می‌بارید، گاهی نم‌نم و گاهی هم توفان می‌شد. اونطور که می‌گفتن تا قبل از رفتن ما هوا بدجوری گرم و شرجی بوده و از شانس ما این بارون باعث شده که هوا خنک بشه...
این چهار روز خیلی خوش گذشت. آرامشی به من داد که بهش احتیاج داشتم. پنجره اتاقم رو به دریا بود و شنیدن صدای امواج آب اونم در تمام مدت شبانه‌روز و نشستن روی صخره‌ها و تماشای غروب آفتاب آتش‌گرفته، حسی داشت که واقعاً نمی‌تونم تعریفش کنم...

2004-06-24T12:34:00.000+04:30

امروز بیکارم
نه کار عشق دارم
نه کار سیاست
آزاد آزادم !

آن قدر آزادم
بر زمین مینشینم
و د برو که رفتی ...
سر میخورم
تا ابدیت
تا ثابت کنم
زمین
نه گرد است
نه صاف
سرپائینی‌ست!

ولاديمير ماياکوفسکی

2004-06-24T12:15:00.000+04:30

باز کم آوردم و یه صورت مسئله دیگه رو پاک کردم. می‌دونم اینا ولم نمی‌کنن و باز زودی میان سراغم. اما الان اصلاً طاقت ایستادن رو ندارم. دلم می‌خواد کمی بشینم. خسته‌ام، خیلی خسته‌ام. دلم بد جوری یه ریسِت اساسی می‌خواد. دوست دارم برای چند وقت هم که شده فکرم رو آزاد کنم و بذارم برم... نمی‌دونم کجا... فقط همينو می دونم که می‌خوام برم اونم بیخیال بیخیال. نمیگم زیر مشکلات کمرم خرد شده و از این حرفا، نه. خدا رو هم شکر می‌کنم، برام کم نمیذاره. فقط کلافه‌ام و خسته، همین.

2004-06-23T23:30:00.000+04:30

یه آدم چقدر می‌تونه پست و ضعیف باشه. واقعاً انقدر خودخواه هم میشه؟ چرا بعضی‌ها از خودشون اختیار ندارن. همیشه باید در کوچکترین مسئله هم پای دیگری رو وسط بکشن و سفره دلشون رو باز کنن، بدون اینکه به عاقبتش فکر کنن. یعنی انقدر اطرافیان براشون بی‌ارزش هستن؟! فکرشو هم نمی‌کردم همجین کاری کرده باشه. وقتی می‌فهمی که خودت تنها کسی بودی که خبر نداشتی، از سادگیت خنده‌ات می‌گیره... حالت از همشون و بازی‌هاشون به هم می خوره...

2004-06-22T23:00:00.000+04:30

دیشب به معنای واقعی از ترس زهره‌ترک شدم. اصلاً تجربه‌ی خوبی نبود.

همه خواب خواب بودن. از اتاقم اومدم بیرون که برم آب بخورم، برای اینکه مزاحم کسی نشم معمولاً چراغی روشن نمی‌کنم. دو قدم برنداشته بودم که حس کردم صدای پا شنیدم. اول فکر کردم صدای کولره و از شانسم دکمه کولر همونجا بود و خاموشش کردم. اما باز کاملاً حس می‌کردم چند قدم اون طرف‌تر یه نفر پشت مبله. دو بار صدا زدم کیه و کسی جواب نداد. یه ربع پیش بیرون اومده بودم و مطمئن بودم بقیه خوابن، برای همین به فکرم نرسید که سرکاری باشه. هنوز چشمم به تاریکی عادت نکرده بود و هر چی سَرَک می‌کشیدم چیز درستی نمی‌دیدم. دیگه کم‌کم ترسیده بودم و توی این فکر بودم که چکار کنم که یهو هاله‌ی یکی رو دیدم که از پشت مبل بلند شد. دیگه کم آوردم و یهو جیغ کشیدم و نشستم...

همه چیز در حدود یه دقیقه اتفاق افتاد. هنوز باورم نمیشه اون صدا از گلوی من بیرون اومده باشه! با صدای من مامان بابا با ترس از اتاق دویدن بیرون. اون موقع بود که صدای برادر گرامیم رو شنیدم که همه‌اش با خنده می‌گفت "من که کاری نکردم، به من چه"! تا ده دقیقه همینطور گریه می‌کردم و تنم می‌لرزید. با آب قند کمی آروم شدم و حالم تازه اومد سر جاش و تونستم حرف بزنم و جریان رو بهشون گفتم. مامانم که عصبانی شده بود و بهش بدو بیراه می‌گفت. خلاصه با هق‌هق برگشتم سر جام و به زور خوابم برد.

الان که یه شب گذشته هنوز اثرش توی تنم مونده و بدنم مور‌مور میشه. هنوزم استرس دارم. حالا آقا به جای معذرت خواهی نشسته فکر می‌کنه چه کاری می‌تونست بکنه که من بیشتر بترسم. امشب می‌گفت "کاش اون موقع ملافه‌ای که روی مبل بود رو می‌انداختم روی سرم و می‌دویدم طرفت و از در می‌زدم بیرون. اون وقت حتماً سکته ناقص رو زده بودی D:"!!!

آخه من از دست این چکار کنم‌ :((

2004-06-19T14:00:00.000+04:30

روزی ما دوباره كبوترهایمان را پیدا خواهیم كرد.
و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت.
روزی كه كم‌ترین سرود
بوسه است
و هرانسان برای هر انسان
برادری است
روزی كه دیگر درهای خانه‌هاشان را نمی‌بندند.
و قفل
افسانه‌ای ست
و قلب
برای زندگی بس است
روزی كه معنای هر سخن دوست داشتن است
تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی.

احمد شاملو

2004-06-19T13:59:00.000+04:30

دیدی وقتی پای عمل که رسید کنار کشیدی. دیدی کم‌آوردی و زبونت بند اومد. آخه تو که اینقدر ساده‌ای و از این بازی‌ها سر در نمیاری رو چه به این حرفا. وقتی حتی از خودت هم مطمئن نیستی چرا خودت رو می‌اندازی تو دردسر. میدونم توی اون کله خراب شده‌ات چی میگذره اما گاهی کمی منطقی بودن هم لازمه.

حالا فکر و خیال بسه، آدم شو. به زندگیت برس. انقدر مثل بچه‌های لوس نق نزن. بی هدف نباش. جدی باش. ایمان داشته باش که فردات همونطوری خواهد بود تو امروز می‌خوای...

2004-06-19T13:50:00.000+04:30

هفته پیش اُرکات، اَکانت یکی از بچه‌های دانشکده رو بست. اونم بهشون ای‌میل زد که چرا همچین کاری کردین و اونا بهش جواب دادن بخاطر اینکه توی پروفایلت نوشته بودی "استریت" اما بین صدوسی‌تا دوستت یه دختر هم نیست و این غیرمنطقیه. ما می‌خواهیم این سیستم مبتنی بر صداقت باشه :))
بیچاره هم گفته این حرفا کدومه و با هزار قسم و آیه راضیشون کرده. اونا هم بعد از دو روز اکانتشو باز کردن. از اون وقت اون چندین‌تا دختر رو به لیستش اضافه کرده تا دیگه از این شبهات پیش نیاد!

مثل اینکه این ارکات برای مردم بانی خیر شده‌ D:

2004-06-14T06:00:00.000+04:30

A Simple Solution!

When I was younger I hated going to weddings... it seemed that all of my aunts and the grandmotherly types used to come up to me, poking me in the ribs and cackling, telling me, 'You're next.'

They stopped that after I started doing the same thing to them at funerals.

2004-06-13T00:45:00.000+04:30

صدای شکستن چيزی به گوش رسيد. پدر به اتاق پسر دويد. پسرش روی زمين افتاده بود و از سرش خون زيادی می‌ آمد. در دستش يادداشتی ديده می شد. پدر يادداشت را برداشت: "يادم تو را فراموش"

2004-06-13T00:40:00.000+04:30

این چند شب که مسابقات جام ملتهای اروپاست، به نظرم هیجان گزارشگرها از همه بیشتره. تو این چند روز هر کدوم می‌خوان خودی نشون بدن و اظهار فضل کنن. مخصوصاً می‌خوان جلوی فردوسی‌پور کم نیارن. حتماً الان سر اینکه کی اطلاعات عمومی بیشتری داره و به‌روزتره بین‌شون مسابقه‌ست. این وسط بعضی‌ها هم زیاده‌روی می کنن و نتیجه برعکس میشه. نمونه‌اش همین خیابانی، مخلص ملت قهرمان‌پرور و با ایمان، که دو دقیقه یه بار قربون صدقه مردم و تیم ملی می‌ره. انگار ایشون هم پیشرفت کرده. امشب سر بازی پرتغال و یونان دیگه رفته بود روی اعصاب. وسط بازی یه مورد مشکوک پنالتی پیش اومد، تلوزیون چندین بار صحنه آهسته رو نشون می‌داد. اما این آقا انگار نه انگار که برای چی اونجا نشسته، برای خودش داشت طرز تلفظ اسم بازیکن‌ها رو با لهجه صحیح کشورشون یاد می‌داد. تازه آقا پیشرفت هم کرده، یهو وسط بازی وقتی توپ دست یکی از بازیکن‌های یونانی رسید گفت در ضمن همسر ایشون یه خوانده بسیار معروف در یونانه!!! فکر نکنم خودش فهمید که چه سوتی داده. حالا فردا مسئولین حراست سیما بهش می‌رسونن ;)

با اینکه خیلی اهل فوتبال نیستم و قبل از شروع بازیها همچین مشتاق هم نبودم، اما راستش بدبختانه این روزهای امتحان دیدن‌شون خیلی مزه داره!

2004-06-10T02:45:00.000+04:30

بیچاره آن‌ کسی که گرفتار عقل شد

خرم کسی که کره‌ خر آمد، الاغ رفت

2004-06-07T22:21:00.000+04:30

از صدقه سر بچه‌ها یه هفته امتحانها عقب افتاد. با اینکه بعضی‌ها از این موضوع ناراحت شدن چون برنامه‌هاشون به هم خورد، اما راستش برای من یکی که تو این هفته چهارتا امتحان پشت سر هم داشتم همچین بد نشد. حالا انتخاب دارم که درس عمومیم رو این هفته امتحان بدم یا دو هفته دیگه، اگه شد که همین چهارشنبه از شرش خلاص می‌شم تا از اون‌ور هم سرم خلوت‌تر باشه.
با وضع من مگر اینکه زلزله به دادم می‌رسید!

وقتی پنجشنبه صبح یکی از دوستام زنگ زد و گفت بیشتر بچه‌ها از ترس زلزله خوابگاه رو خالی کردن و قرار شده یه هفته امتحانات رو عقب بندازن، خداییش باورم نشد. دانشجوهایی که من دیده بودم از این کارهای گروهی، اونم سر موضوعی مثل امتحان ازشون بعید بود. می‌گفت با مسئولین دانشگاه هماهنگ کردن اما وقتی ظهر جمعه اطلاعیه معاون آموزشی رو خوندم قانع شدم که امتحانها سر موقع برگزار میشه.

تا قبل از اون موقع خطر اومدن زلزله برام در حد یه شایعه بود. اما در اون دو روز اونقدر از اینور اونور خبرش رو خوندم و شنیدم که خودم کم‌کم باور کردم. بالاخره باید احتیاط می‌کردیم. اما خب از دستمون چه‌کاری برمیومد. نمیشد که خونه زندگی‌ رو رها کرد و رفت یه جای دیگه، اصلاً برای چه مدت، کجا؟! تا حالا که اتفاقی نیوفتاده به امید خدا بعد از این هم چیزی نمیشه.

البته جَو خوابگاه رو نمیشه با خونه مقایسه کرد. خونسردی پدر و مادرم باعث شد که من بیخیال بشم دست از سرشون بردارم. ولی فکر می‌کنم اگر پیش چند نفر مثل خودت باشی اضطرابت چند برابر می‌شه. وقتی همش صحبت از زلزله‌ست و از ترس هر شب همه میرن تو حیاط می‌خوابن، دیگه آرامشی برای درس خوندن برای آدم نمیمونه. به‌ نظرم در این شرایط منطقیه که نه برای زلزله که برای فرار از این محیط پیش خانواده‌شون برن. حالا این وسط یه خیری هم به من رسوندن :)

شنبه صبح دانشگاه اعلام کرد امتحانات هفته اول در دو نوبت برگزار میشه و هر کس که خواست میتونه دو هفته دیگه امتحان بده. این تصمیم برای این بود که حق اونایی که فقط روی این دو هفته برای امتحان برنامه‌ریزی کرده بودن ضایع نشه و وقتشون گرفته نشه. اما دانشکده‌مون با این نظر مخالف بود و قرار شد فقط همون دو هفته بعد امتحان بگیره. ببینم من یکی چه‌ جوری از این فرصت استفاده می‌کنم.
...

امروز ساعت دوازده جلسه هماهنگی تیم هندبال بود. فکر می‌کردم قراره روی زمان تمرینات صحبت کنن اما وقتی رسیدم فهمیدم این اولین جلسه تمرین‌شون بوده. پانزده نفری می‌شدیم. فقط چند نفرمون تازه وارد بودیم، اما با این همه بقیه حسابی تحویلمون گرفتن و باهامون راه اومدن. جَو شون خیلی دوستانه بود و از بازی هم خوشم اومد. در کل خیلی بهم خوش گذشت البته تا اون لحظه‌ای که توپ محکم خورد به صورتم و عینکم شکست. خدا بهم رحم کرد که شیشه‌اش خورد زیر چشمم وگر نه کور شده بودم. الان هم فقط یه کوچولو ورم کرده که زیاد هم مشخص نیست. اینم از روز اول تمرین هندبال. اما من از رو نمیرم، بازم میرم سر تمرین اما این دفعه بدون عینک! مخصوصاً که امروز می‌گفتن بیست و چهارم تیر مسابقات دانشجویی دراصفهانه. اگه خوب تمرین کنیم شاید ما تازه واردها هم بتونیم بهش برسیم. اینم خودش انگیزه‌‌ی خوبیه. فقط الان مشکلم اینه که عینکم پس فردا آماده میشه، کاش تو این مدت سر درد نگیرم.
...

یکی می‌گفت موقع زلزله تو حموم بوده وقتی فهمیده جریان چیه با خودش فکر کرده بیاد بیرون یا نه و آخرش به این نتیجه رسیده که اگه باشرافت بمیره بهتر از اینه که بی‌شرافت زنده بمونه!

یکی دیگه که خونشون طبقه دوازدهمه به خودش گفته همینجا سرجام بمونم بهتره چون اگه بخوام برم پایین با زلزله زودتر می‌رسم!

یکی از دوستام هم همون موقع کنار دریا بوده و تو دلش به خدا گفته که براش یه نشونه بفرسته که دیده زلزله اومده و موجهای دریا بالا اومدن! (ایول نشونه D:)
...

روز و شب را می‌شمارم روز‌ و شب...

باز از اون دعواهای بین عقل و احساس. اون وقتهایی که میمونی چه فکری بکنی. نمیدونی حرفتو بزنی یا نزنی. می‌ترسی همین چیزی هم که الان داری و خیلی برات عزیزه از دست بدی. نگرانی که اگر اینطور بمونه برای خودت توی ذهنت پیله‌ای درست کنی که رها شدن ازش خیلی سخت باشه. از یه طرف می‌خوای دلتو بزنی به دریا و از طرفی هم جلوی خودتو می‌گیری و می‌گی تو که الان از چیزی مطمئن نیستی بیخیال شو. فقط و فقط خودت هم باید تصمیم بگیری. میدونم دو راهی بدیه. اصلاً موندی اینقدر فکر کردن ارزشش رو داره یا نه، نکنه یه وقت به خودت بیای که دیگه دیر شده...

2004-06-02T12:27:00.000+04:30

بلاخره طلسم این تربیت بدنی یک شکسته شد. این همه مدت پشت گوش انداختم و از روی تنبلی نگرفته بودم تا دیگه این ترم مجبور شدم. امروز هم امتحانشو دادم و رفت پی کارش. با اینکه نمره ام هم خیلی خوب نشد اما راضیم چون از این بهتر دیگه نمی تونستم. حالا قرار شد تابستون برم تیم هندبال دانشگاه، تا دوباره به وضع اسفبار گذشته بر نگردم.

ان شاء الله

2004-06-02T12:06:00.000+04:30

رد پای ما

قناری گفت: کره ما
کره قفس ها با میله های زرین و چینه دان چینی.

ماهی سرخ هفت سین اش به محیطی تعبیر کرد
که هر بهار متبلور می شود.

کرکسی گفت:
سیاره من
سیاره بی همتایی است
که در آن مرگ مائده می آفریند.

کوسه گفت:
زمین
سفره برکت خیز اقیانوس ما.

انسان سخنی نگفت
تنها او بود که جامه به تن داشت
و آستین اش
از اشک
تر بود.

ا.بامداد

2004-05-31T23:13:00.000+04:30

به رسم یادگاری ...

بوسه‌های باران

ای مهربان‌تر از برگ در بوسه‌های باران
بیداری ستاره در چشم جویباران
آیینه‌ی نگاهت پیوند صبح و ساحل
لبخند گاه‌گاهت صبح ستاره باران
بازا كه در هوایت خاموشی جنونم
فریاد‌ها برانگیخت از سنگ كوه ساران
ای جویبار جاری زین سایه برگ مگریز
كاین گونه فرصت از كف دادند بی‌شماران
گفتی: به روزگاران مهری نشسته گفتم
بیرون نمی‌توان كرد حتی به روزگاران
بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز
زین عاشق پشیمان سرخیل شرمساران

پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند
دیوار زندگی را زین گونه یادگاران
وین نغمه‌ی محبت بعد از من و تو ماند
تا در زمانه باقی‌ست آواز باد و باران

خواننده: محمدرضا شجریان
شاعر: محمدرضا شفیعی كدكنی

2004-05-30T13:43:00.000+04:30

Personality Disorder Test Take It!

من که از خودم نا‌امید شدم. یعنی وضعم اینقدر خرابه؟!

2004-05-30T13:40:00.000+04:30

گزارش پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله، از زمین‌لرزه عصر جمعه. ببین تو رو خدا تو این دو روز چندین بار این بلده لرزیده...

2004-05-29T15:31:00.000+04:30

یکی از استادهای دانشکده فیزیک گفته در یکی دو ساعت آینده در تهران دوباره زلزله میاد! برای همین کلاسش رو تعطیل کرده و به بچه‌ها هم گفته خودشونو به جای امن برسونن. حالا نمی‌دونم از کجا به این نتیجه رسیده و راست و دروغش گردن خودش. خودمونیم حالا شاید می‌خواسته کلاس رو دودر کنه و بره خونه اینو گفته ;)

از دیروز هوای تهران ابریه و هر از چندگاهی باد میاد و بارون نم‌نم می‌باره. خلاصه که انگار هر لحظه ممکنه طوفان بشه. نمی‌خوام آیه یأس بخونم اما یادمه می‌گفتن معمولاً گاهی قبل از زلزله طوفان میشه. آدم این وقتها چه فکرهایی که به سرش نمیزنه.

راهنمای زنده ماندن در زلزله تهران (zelzeleh.pdf 117KB)
اگه تا حالا مثل من پشت گوش انداختی حتماً الان دیگه بخونش. من یکی که با خوندنش ترس برم داشت.

2004-05-28T22:56:00.000+04:30

امشب مردم ریختن تو خیابونها و مخصوصاً پارکها. هر کی یه زیرانداز زده زیر بغلش و دست زن و بچه‌اش رو گرفته اومده بیرون. آخر هفته‌ای پیک‌نیک جالبی شده. تلوزیون هم مدام داره میگه آرامش خودتون رو حفظ کنید و توصیه‌های ایمنی پایین صفحه می‌نویسه. جو جالبی شده. همه به فکر هم هستن. ایشالا که تلفات زیادی نباشه و بعد از این هم اتفاقی نمی‌افته.

2004-05-28T19:52:00.000+04:30

تکمیلی دو:
پلیس صد و ده گفته اگه مردم امشب می‌خوان بیرون از خونه‌ها بخوابن نگران نباشن. اونا در سطح کشور گشت می زنن. جای شکرش باقیه که به فکر هستن. هنوز خیلی‌ها نگران هستن. با اینکه سازمان زلزله‌نگاری گفته همون منطقه مرکز زلزله باید احتیاط کنن
اما به هر حال احتیاط شرط عقله .

تا حالا که متأسفانه پنج نفر کشته و بیست نفر زخمی در نور گزارش شده :(

2004-05-28T18:39:00.000+04:30

تکمیلی: الان تلوزیون گفت مرکز این زمین لرزه‌ی شش و دو دهم ریشتری که استانهای نیمه شمالی (از گلستان تا آذربایجان و از مازندران تا اصفهان) رو هم لرزانده کجور و مرزن‌آباد از شهرستان چالوس و نور بوده. متاسفانه گفت یه سری از خونه‌ها خراب شدن. خدای من به خیر بگذرون... یک ساعت پیش خاله‌ام که چالوس زندگی می‌کنه زنگ زده بود که از زلزله خبر بده و حال ما رو بپرسه و می‌گفت حالشون خوبه و برای خونشون هم اتفاقی نیوفتاده... شکرت

2004-05-28T17:23:00.000+04:30

زلزله. همین الان!!!!!!!!!!!!

نمیدونم چند ریشتری بود. خیلی قوی نبود اما از احساسش هنوز دارم می‌لرزم. تجربه عجیبی بود. بیشتر از اینکه از خودش بترسم ذهنیاتی که از اون داشتم وحشت داشتم. هنوز باورم نمیشه. اول که دیدم صندلیم داره تکون می‌خوره فکر کردم یا باز مترو که داره از زیر خیابون رد میشه یا داداشمه که داره شوخی میکنه برگشتم یه چیزی بگم که دیدم نه موضوع جدی تر از اینهاست و میز و خود کامپیوتر هم داره تکون می‌خوره. یهو از اتاق زدم بیرون و گفتم زلزله. بقیه هم که خودشون فهمیده بودن همون موقع با هم زدیم بیرون از خونه و رفتیم حیاط. برای پنج دقیقه مونده بودیم چکار کنیم بریم تو یا همون‌جا بمونیم. یادمه همیشه میگفتن بعضی وقتها پس‌لرزه‌ها قوی‌‌تر میشن. حالا که با سلام صلوات اومدیم تو نشستیم سر جامون. اما به قول بابا، خدا به خیر کنه شاید باز یه جایی زلزله شدیدی اومده و ما هم اینجا احساسش کردیم. خدایا خودت رحم کن.

حالا تو این فکرم که شاید بهتر باشه امشب رو تو حیاط بخوابیم...

2004-05-28T13:42:00.000+04:30

حقیقت چیه؟
اصلاً دست‌یافتنی هست؟

2004-05-26T15:01:00.000+04:30

دیروز آخر یکی از کلاسها استاد بدون هیچ مقدمه‌ای برگشت گفت لطفاً خانومها از کلاس برن بیرون من با آقایون حرف خصوصی دارم. دخترها هم که از این حرف جا خورده بودن فکر کردن داره شوخی می‌کنه و نرفتن، آخه چه معنی داره استاد اینجوری یه سری رو بندازه بیرون. اونم که دید کسی از جاش تکون نمی‌خوره گفت چرا نشستین جدی میگم پاشین از کلاس برین بیرون، درس تموم شده من با آقایون کار دارم. خلاصه اونا هم که بهشون برخورده بود از کلاس اومدن بیرون. امروز کاشف به عمل اومد که از قرار یکی از بچه‌ها استاد گرامی رو به اُرکات دعوت کرده بود و در ضمن برای خنده توی پروفایلش نوشته بوده here for: dating men. این استاد هم قضیه رو جدی گرفته و خواسته آقایون رو نصیحت کنه که این حرفها خوبیت نداره و ممکنه واقعاً یکی جدی بگیره و خدای نکرده بهتون جواب بده!!!

حالا خودمونیم این مطلب این‌قدر هم مورد نداشت که این آقا براش اینطور دخترها رو ضایع کنه.

2004-05-23T23:30:00.000+04:30

دو سه هفته خرخونی در عوض یه ترم تنبلی. تا دیر نشده باید به وضع خواب و خوراکم سر و سامونی بدم و علافی رو هم بذارم کنار. ببینم تو این امتحانهای پایانترم چه گلی به سرم میزنم.

2004-05-23T23:25:00.000+04:30

حیف دیر شناختمت. کاش وقتی بودی قدر تو بیشتر می‌دونستم. حالا هروقت یاد روزایی که با هم بودیم میوفتم بیشتر افسوس می‌خورم که کاش فلان موقع این حرف رو زده بودم یا اون کار رو می‌کردم. برام جالبه بیشتر کسایی رو که میبینم از تو به خوبی یاد میکنن. کم‌کم دارم فکر می‌کنم شاید سرنوشت اینطور خواسته. شاید اگر اینجا بودی باز همونطور بودیم و یا اصلاً از هم دور می‌شدیم. از وقتی که رفتی هر روز بیشتر می‌شناسمت. انگار دیگه بهت عادت کردم. کاش زودتر میدیدمت. فکر کنم حالا خیلی حرفها داشته باشم که بهت بگم.

2004-05-22T23:32:00.002+04:30

چطور است كه یك مرد با یك شخصیت خواه جدی خواه غیرجدی می‌تواند در اداره و خیابان و خانه و در خلوت ظاهر شود. اما یك زن در آن واحد باید چند شخصیت كاملاً متضاد داشته باشد. گاه مادر مقدس باشد، گاه حوای فریبنده و همزمان چون سربازی جنگنده در میدان نبرد جدی و خشن باشد.
[سه زن]

2004-05-22T16:18:00.000+04:30

هیچی بیشتر از دو و نیم ساعت! دردودل یا همون مراسم نخودچی خورون با یه دوست خوب که مدتها بود ندیده بودیش نمی چسبه. خیلی دلم براش تنگ شده بود. حسابی دلم وا شد.

2004-05-21T18:04:00.000+04:30

بیایید به یاد هم باشیم!
ایران پیام (نیازمندیها) صفحه ٣، ٣١ اردیبهشت ٨٣

برای بهترین پدیده زندگیم، جمال عزیزم، ای تمام هستی من بدان که آفتاب پرمهرت در آسمان قلبم هرگز غروب نخواهد کرد. تولدت مبارک. از طرف همسرت مریم

تقدیم به نامزد خوب و عزیزم طاهره، بهترین صدای زندگی من طپش قلب توست، قشنگترین گلهای دنیا تقدیم به تو، بخاطر قشنگترین روز دنیا که تولد توست. دوستدار تو یوسف

محمد عزیزم، طلیعه سی و سومین بهار زندگی را به پیشگاهت تقدیدم می‌دارم، ناخواسته در دام محبت تو افتادم و حالا که اسیرم به اسارتم می‌نازم، عاشقانه دوستت دارم. نامزدت مریم

ساناز عزیزم، آبی عشق را در چشمان تو یافتم و پاکی آن را زیر باران. تولدت مبارک. دوستارت تا ابد. همسرت پویا

سایه‌بان زندگیم، حجت جان، دوستت دارم، تولدت مبارک. همسرت محبوبه

اکرم جان، اگر برای دنیا یکنفری برای من یکنفر تمام دنیایی، طلوع بیست و سومین بهار زندگی را صمیمانه به تو بهترینمان تبریک می‌گوییم. همسرت علیرضا و دخترت مهسا

علی همسر عزیزم، همراه با شکوفایی گلهای طبیعت، روز ولادت پر برکت تو، که همیشه در چنین روزی برای ما عطر‌اگین است، مبارکباد. دوستت دارم بی‌نهایت، با صداقت تا قیامت. همسر وفادارت فاطمه

شقایق عزیزم، تا شقایق هست زندگی باید کرد، نامزدت سعید

زیبا ترین بهانه زندگیم، محمد عزیزم، بهار در چشمهای تو پیداست، ای غرور عشق، تولدت مبارک. نامزدت بهاره

مهنازم، تولد تو تولد فرداهایمان است. مبارکمان باد. همسرت مهدی

امیر عزیزم، تمام هستی‌ام را به تمنای لبخند تو می‌بخشم که در این روز به کالبد خسته و بی‌روح زندگیم گرما و روح بخشیدی، دومین سالگرد ازدواجمان مبارک. همسر همیشه وفادارت طاهره

مینا جان، چه خوب شد که دنیا آمدی و چه خوبتر شد که دنیای من شدی، فرارسیدن شکفتنت که همراه با زیبایی و بوی خوش بهار است را تبریک می‌گویم. نامزدت مهرداد

حسام عزیزم، پیشکم برای تو یه سبد محبته، از تو یک تبسم واسه من غنیمته، فرارسیدن بیست و هفتمین بهار زندگیت را صمیمانه تبریک می‌گویم و روزهای خوشی را از خداوند برایت آرزومندم. دوستدار همیشگیت، نامزدت مارال

تک گل بهار زندگیم، انسیه جان، در سکوت مبهم زندگی آوای مطلق و پر معنای هستی‌ام شدی، سالروز ازدواجمان مبارک. همسرت آرش

عزیز دلم امیر حسین، بهترین صدای زندگیم تپش قلب توست و عاشقانه فریاد می‌زنم بمان و بدان همیشه دوستت دارم. همسرت اعظم

ناناز عزیزم، بهترین چیز رسیدن به نگاهیست که از حادثه عشق تر است. زیباترین گلهای رز را به تو عشقم، دوستم و دنیایم تقدیم می‌کنم. به تو ... فقط به تو. نامزدت!

نوشین جان، غنچه من، به به من، چه چه من، تولدت مبارک. بابا سعید
...

ابراز احساسات و علاقه خیلی خوبه و باعث محکمتر شدن روابط میشه، اینها درست. ولی بهتر نیست به جای اینکه از کلمه‌ها و جمله‌های کلیشه‌ای و گاهاً خنده‌دار استفاده کنیم، حرف دلمون رو بزنیم. البته تا وقتی چنین احکامی برای محبت صادر میشه و در جامعه الگوی درستی برای نشون دادنش نیست. وقتی می‌خوان به ما(بخصوص دخترها) بفهمونن که نه تنها بیان که اصولاً احساس محبت برابر گناهه و باید هر چه زودتر جلوی اون رو گرفت و یا فراموشش کرد... تعریف ابراز عشق تبدیل میشه به معنايی مبتذل و سطحی با تقلید کورکورانه از دیگران که نمونه‌اش همین روز ولنتاینه که بر عکس تعریفش از هر احساسی خالی شده. شاید من خودم تجربه درستی در این زمینه نداشته باشم و حتی توی کار خودم هم موندم تا چه برسه برای دیگرون نسخه بنویسم. اما همین قدر میدونم که تا چشم به هم بزنیم به آخر خط رسیدیم و اگه دیر بجنبیم ممکنه شادییهایی رو از خودمون دریغ کنیم که به غم و رنج احتمالیش هم بیرزه.

2004-05-20T04:32:00.000+04:30

عجب شبی بود امشب. خدا دل همه رو شاد کنه...

2004-05-18T23:00:00.001+04:30

اُرکات پَر!

امشب به این نتیجه رسیدم که اکانت اُرکاتم رو جدی جدی ببندم. دیگه شورشو در آوردن. اولش خودم دیگران رو تشویق می‌کردم اما الان با این شرایط به این نتیجه رسیدم که بهتره بذارمش کنار. هم وقت آدمو می‌گیره هم اینکه تعریف دوست رو زیر سوال می‌بره. مخصوصاً که معمولاً مجبوری از روی رودربایستی کسی رو اضافه کنی. یا اصلاً به قول یکی " مگه کَلِ نفره؟ یارو رو من فقط میدونم وجود داره اضافم کرده! ". اون امتیازدهی‌ها هم که دیگه هیچی، قلبهاش که واقعاً حالم رو به هم میزنه.

خلاصه دیگه تصمیم گرفته بودم حذفش کنم که دیدم سرورش اومده پایین و ران‌تایم‌اِرور میده. هر چند بار هم سعی کردم درست نشد. از همون ارورهای اِس.کیو.اِل سروری که سایت سنجش هم موقع اعلام نتایج کنکور داده بود. حسابی قاطی کرده. گل بود و به سبزه هم آراسته شد. یا شاید هم طاقت دوری من رو نداره و نمی‌خواد من برم ;)

پانوشت: http://www.ihateorkut.com
تکمیلی: تعطیل! شاید وقتی این سر و صداها خوابید سری بهش بزنم.

2004-05-18T22:53:00.000+04:30

این روزها خوابم خیلی زیاد شده، وقتی هم که بیدارم همش خسته و پکرم. صبحها که باید با کاردک منو از جا بلند کنن. خلاصه این بی‌حالی و خواب زیاد بدجوری بلای جونم شده.

2004-05-17T00:15:00.000+04:30

از روزی که گذشت راضی بودم. با اینکه نرسیدم به کلاس برم اما وقتم هم زیاد تلف نشد. کاش بتونم از فرصت باقیمونده تا امتحانها خوب استفاده کنم. کارای عقب افتاده زیادی دارم.
...

دوست داشتن که صفر و یک نیست. مثل همه چیز دیگه به زمان نیاز داره. اما تو همین زمان هم نباید قایم شد و دوری کرد. باید با واقعیات روبه‌رو شد. هر چه زودتر بهتر.هر چی رابطه‌ها کمتر باشه سوء تفاهم‌ها و خیال‌بافی‌ها هم بیشتر میشه.
...

"There are 10 kinds of people in the world those who understand binary and those who don't."

گفتم صفر و یک این جمله یادم افتاد ;)
...

فهمیدم که هر وقت با یکی از دوستام حرف می‌زنم یا مدتی رو باهاشون می‌گذرونم تا بعد از مدتی احساس آرامش خوبی بهم دست میده، انگار که انرژی میگیرم.

2004-05-17T00:09:00.000+04:30

"تا پايان هفته، تمام نسخه های فيلم مارمولک جمع آوری و با پايان يافتن نمايش عمومی آن، پرونده اين فيلم جنجال برانگيز بسته خواهد شد."
(bbc)
نه! من که هنوز ندیدمش. تا آخر هفته هم فکر نکنم وقت کنم که برم. با این وضع حتماً سینماها شلوغتر هم میشه. به نظرم باید به قول مامانم صبر کنم تا تو ویدیو ببینمش. اما با این شرایطی که پیش اومده فکر نکنم این اتفاق به این زودی‌ها بیافته.

بیخیالش... اگه شد که میرم اگه نشد هم که خب نشد. اینم یه فیلم دیگه مثل خیلی از فیلم‌هایی که می‌خواستم ببینم و از دست دادمشون.

2004-05-16T01:00:00.000+04:30

از طرف یه دوست خوب...

Yaredir sinede eski sevgili
Eski sevgili eski günler
Hayata baksana takmıyor kimseyi
Hiçbir şey diriltmez artık geçmişi
Yaredir yine de

Yaktım gemilerimi dönüş yok artık geri
Tak etti canıma bu maskeli balo
Bu maskeli balo ve onun sahte yüzleri

Yaredir sinede eski sevgili
Ne yapsan kolay unutulmaz
Ağlama geçmişe yaşadık bitti
Anılar bizi yalnız bıralmaz
Yalnızız yine de

Yeni Türkü - Maskeli Balo

2004-05-15T00:44:00.000+04:30

وقتی مامانم بهم می‌گفت باور نمی‌کردم، اما الان خودم اعتراف می‌کنم که معتاد شدم... البته ذغال خوب هم بی تأثیر نبوده!

2004-05-14T00:20:00.000+04:30

دلتنگی‌های آدمی را باد ترانه‌ایی می‌خواند
رویاهایش را آسمان پرستاره نادیده می‌گیرد
و هر دانه برفی به اشکی نریخته می‌ماند

سکوت سرشار از سخنان ناگفته است
از حرکات ناکرده
اعتراف به عشق‌های نهان
و شگفتی‌های بر زبان نیامده

در این سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت تو و من...

با صدای احمد شاملو

2004-05-13T15:17:00.000+04:30

مامان امروز بیست کیلو باقالی خرید!
نکته‌اش اینه که میگه به اندازه کافی برای باقالی پلو توی فریزر کنار گذاشتیم و این بار همه‌اش برای خوردنه D:

2004-05-13T00:09:00.000+04:30

مارمولک = جَوزدگی ؟!

آیت‌الله جنتی در مورد مارمولک گفته است: "هر چند من فيلم مارمولک را نديده ام اما بر اساس تعريفی که برای من کرده اند (فيلم مارمولک) خيلی بد آموزی دارد و بايد جلوی پخش آن را گرفت." (bbc)

آخه آدم چی بگه!!! انگار هم تازه یادشون افتاده اظهار نظر کنن. دیگه الان که هر کی رو میبینی میگه رفته فیلم رو دیده. راستش باورم نمیشه که خودم هنوز ندیدم. نه به اون غصه خوردنم برای نرفتن به جشنواره نه به الان. البته چند دفعه تصمیم گرفتم که برم اما کاری پیش اومد که نشد. خلاصه تا حالا که قسمت نبوده!
البته از بس که از این و اون شنیدم و نقدشو خوندم تقریباً همه دیالوگ‌هاشو از برم. اما خُب شنیدن کِی بود مانند دیدن، اونم با بازی عالی پرستویی (حالا توی هر فیلمی که می‌خواد باشه).
البته این جماعت هم معلومه دارن زیادی شلوغلش میکنن. یه جورایی میشه گفت بازار گرمیه...
فکر کنم این مطلب تقریباً همه حرف‌ها رو گفته باشه. حالا بگذریم. شنیدن این خاطره از نمایشگاه امسال هم خالی از لطف نیست:

چیزی که خیلی جلب توجه می‌کرد تعداد زیاد آخوند‌ها تو سالن‌ها بود. و جالب اینه که رفتار مردم و غرفه‌دارها امسال باهاشون خیلی خوب بود. چند دختر مسئول غرفه‌ای که کتاب‌های سه‌بعدی در اون می‌فروختن، همچین با دو آخوند شوخی و خنده می‌کردن و آخوندها هم با زرنگی چنان ادای پسرهای امروزی رو درمیاوردن که آدم خنده‌ش می‌گرفت. وقتی رفتن دختره بلند گفت: آخی...نازی... چقدر شبیه رضا مارمولک بودن :)
همونطور که من حدس زده بودم فیلم مارمولک نه به ضرر آخوندها که خیلی به نفعشون شده! (زیتون)
...

حالا خودمونیم شاید ندیدن مارمولک تو این شرایط هم برای خودش یه جور کلاس باشه D:
تا ببینیم چی میشه!

2004-05-13T00:03:00.000+04:30

مکن از خواب بيدارم خدا را
که دارم خلوتی خوش با خيالش ...

2004-05-13T00:00:00.000+04:30

سين هشتم: سوختن
وقتی میبینی تنها کاری که از دستت بر میاد اشک ریختنه، از خودت شرمنده میشی ...

2004-05-12T12:01:00.000+04:30

امروز متوجه شدم تعداد متولدین اردیبهشتی که من میشناسم‌شون نسبت به ماههای دیگه چقدر بیشتره. از مامان و بابام گرفته تا بقیه دوستان و آشنایان...
تولد همگی‌شون مبارک!

2004-05-11T01:32:00.000+04:30

از قرار بلاگر یه دستی به سر و گوشش کشیده که به نظر میاد در کل ساده تر و راحت‌تر شده باشه. این وسط سیستم نظر‌خواهی هم برای خودش راه انداخته. شاید از "هالواسکن" بهتر باشه. امتحانش می‌کنم تا ببینیم چی میشه. اما خداییش هر چی که باشه از اون "انتیشن" مزخرف سر تره.

2004-05-11T01:30:00.000+04:30

حدسم درست بود: یه اتفاق ساده کاملاً تصادفی!

راستش یه جورایی ته دلم خوشحالم. از اینکه گذشت و تموم شد. تو این مدتی که منتظر خبری بودم دلشوره داشتم و الان حس می‌کنم که راحت شدم. میدونم شاید این مثل پاک کردن صورت مسئله باشه و این احساسم اشتباه باشه که ناخودآگاه دوست دارم از این موضوع فرار ‌کنم. اما فکر می‌کنم این جور چیزا دست خود آدم نیست...

2004-05-11T01:24:00.000+04:30

وقتی روزگار باهامون راه نمیاد و میشینیم آه و ناله می‌کنیم و به زمین و زمان بد و بیراه میگیم، انصافاً در عوضش وقتی اوضاع روبه‌راه شد باید قدرشو بدونیم و خدا رو شکر کنیم. همیشه که نباید بدی‌ها رو گفت...
وقتی دیگه تنها دلمشغولیت درس و پروژه‌ باشه. وقتی فقط فکرت این باشه که تو این سه هفته باقیمونده تا امتحانها یه نگاهی به جزوه‌هات بندازی تا باز شب بیدار نمونی... وقتی آخر هفته‌ها هم نمیذاری بهت بد بگذره و هر هفته برای خودت برنامه داری... وقتی هر روز با کسایی هستی که دوستشون داری و از بودن کنارشون لذت می‌بری. وقتی با هم میگین و میخندین و دردودل میکنین... وقتی پدر و مادرت بالای سرت هستن و از چیزی برات کم نمی‌ذارن و اینطور دوستت دارن... خُب دیگه باید بدونی که این روزها شاید یکی از بهترین روزهای زندگیت باشن. بدون که تا چشم به هم بزنی تموم میشن. پس تا می‌تونی ازشون استفاده کن. اما حواستو جمع کن تا به بطالت نگذره... خدایا شکرت...

2004-05-07T00:40:00.000+04:30

خروسه به مرغه میگه: خوشگله، نوک میدی؟
مرغه میگه: پنج دهم می‌خوای یا هفت دهم؟!

2004-04-29T01:35:00.000+04:30

دیروز حل‌تمرین‌مون ایمیل زده بود که:

"... با توجه به اینکه من اصلاً دوست ندارم که مجبور بشم تعداد زیادی پروژه صحیح کنم و از طرفی هم خب مزدوج کردن افراد خیلی کار خدا پسندانه‌ای هست (میگن سنّته ...)، بنابراین کسانی که تا حالا موفق نشدن که هم‌گروهی پیدا کنن حتماً به من خبر بدن..."

دیگه ببین کارمون به کجا رسیده!

2004-04-28T11:09:00.000+04:30

"دکتر بهم ‌گفت باید خیلی حواست جمع باشه. وضعیتت بحرانیه. از اون وقتهایی که آدم سکته می‌کنه و اطرافیانش می‌گن این که سرحال بود، طوریش نبود."

همینکه این رو گفت دلم فرو ریخت...

2004-04-28T11:03:00.000+04:30

زن‌ نوشت:

بعضی وقتها زندگی اونجوری که تصور می کنی جلو نمی‌ره. بعضی وقتها نمی‌تونی همه چيز رو ببينی و سنجيده تصميم بگيری. بعضی وقتها تو می‌مونی و خودت و راههايی که اشتباهی رفتی يا اشتباهی نرفتی! بعضی وقتها شک می‌کنی که اين تو بودی که گذشته رو ساختی يا اينی هستی که می خواد آينده رو بسازه. بعضی وقتها دلت می‌گيره و دوست نداری اعتراف کنی که دلت گرفته. بعضی وقتها ...
می‌دونی، خوبيش اينه که همه چيز می‌گذره. خيلی هم زود می‌گذره. خوبيش اينه که اگه نگذره، تو می‌گذری. اصلا خوبيش توو همه بديهاشه. بديش اينه که فرصت خيلی خوبيها رو ازت می گيره. بديش اينه که خيلی‌ها رو ازت می‌گيره.

2004-04-27T22:46:00.000+04:30

مطمئن باش هر چند بار هم که بهم بگی چرا اینقدر نیشم بازه و همش می‌خندم، من از رو نمیرم. دفعه دیگه هم که منو دیدی باز تو چشمت نگاه می‌کنم و با یه لبخند روی لبم بهت سلام میکنم. اگر آدم خودش روز خوبی نداشته چرا با اخم و اوقات تلخی حال دیگران رو هم بگیره. چه اشکال داره اون روز با یه لبخند ساده حداقل روز یه نفر دیگه رو شاد کنه؟!

2004-04-27T22:32:00.000+04:30

خدایا، باز هم باید بگم که چقدر ازت ممنونم؟ بذار چراش بین خودمون بمونه... دوستت دارم.

2004-04-27T22:30:00.000+04:30

... خُب دیگه بهتر. مگه خودت همین رو نمی‌خواستی. خودت گفتی بهتره برات که فراموش کنی، که همه چی رو بذاری پشت سرت و به فردا فکر کنی. مگه نگفتی؟ مگه قرار نذاشتی؟ ... تو که میدونی اگه بری لذت نخواهی برد و فقط بیشتر اذیت میشی. میخوای باز به همون وضع برزخی برگردی؟ خوشت میاد باز خاطراتت باز زنده بشه؟ ... بسه دیگه، فکرشو نکن. بیخیال. برای چی الکی خودتو ناراحت می‌کنی؟ میدونی چیه، اصلاً به صلاحت بوده که اینطور باشه. حالا ببین من کی گفتم...

2004-04-24T23:07:00.000+04:30

شب که کتاب می‌خونم به این فکر می‌افتم، کتابی که با خوندنش زود خوابم میبره بهتره یا اونی که من رو تا صبح بیدار نگه میداره؟!

2004-04-24T16:18:00.000+04:30

یادش بخیر ...

دو موجود بسیار دوست داشتنی، یادگار دوران کودکی. من یکی که هنوز هم با دیدنشون ذوق مرگ میشم. راستش یاد کارهای خودم می افتم. فرقش اینه که اونا دو نفرن ولی من به تنهایی به اندازه جفتشون خنگم و سوتی میدم ;)

زنگ تفریح: استادیوی ساخت پت و مت (همینه خودمون)

2004-04-24T01:06:00.000+04:30

azadeh.at.gmail.dot.com

2004-04-23T04:21:00.000+04:30

همه جا امن و امانه، یاهو هلپر بیداره ...

2004-04-22T18:50:00.000+04:30

آخ جون باقالی تازه! دیگه حتماً الان پخته، بویش که تو خونه پر شده. فکر کنم این دفعه دو سه کیلویی بار گذاشته باشم. آخه تو خونه ‌ما باقالی رو هوا میره. معمولاً سر تقسیمش هم با هم کل‌کل می‌کنیم. اما خوردنش اونم دسته جمعی خیلی کیف داره. من برم تا تمومش نکردن. اگه هم امشب از دل‌درد مردم، بدونین مشکل از شکمو بودن خودم بوده :)

2004-04-22T18:47:00.000+04:30

امروز یکی تو تلوزیون می‌گفت: "دشمن اگه حتی کاخ سفیدش رو هم به ما بده، حاضر نیستیم اونو با یه تار موی رهبرمون عوضش کنیم!"
آخرِ مقایسه بود D:

2004-04-22T18:43:00.000+04:30

خوبیت نداره آدم ترک باشه ولی ترکی بلد نباشه. البته زیاد هم تقصیر ندارم، زبان مادری که میگن درسته. مامان هم مثل خودم تهران به دنیا اومده و زیاد تسلط نداره. هر چی هم بلده بعد از ازدواج یاد گرفته. برای همین هیچوقت تو خونه صحبت نکردن تا ما هم یاد بگیریم. البته مگر وقت‌هایی که می‌خواستن ما نفهمیم که چی میگن D: خلاصه که همیشه دوست داشتم یاد بگیرم. مخصوصاً موقعی که همه خانواده بابا دور هم جمع میشدن و من مثل کر و لال‌ها یکی در میون باید از یکی می‌پرسیدم این چی گفت و اون چی‌ گفت. حالا خودمونیم شاید اگه یه کم اصرار می‌کردم و دنبالش رو می‌گرفتم یه چیزی یاد می‌گرفتم.
اینا رو گفتم چون دیروز تو روزنامه یه ستون آموزش گام به گام ترکی آذری دیدم. قسمت اولش بود و درباره بن فعل و مصدر نوشته بود. نوشته بود که چقدر این زبان قانونمند و بر‌عکس خیلی از زبانهای دیگه استثناء نداره. برای همین یاد گرفتنش خیلی آسونه. بابا هم استقبال کرد و گفت کمکم می‌کنه. اگه وقت بشه دوست دارم شروع کنم. اتفاقاً این سایت رو هم پیدا کردم که ترکی رو بصورت علمی یاد میده. به نظر میاد کامل باشه. تا ببینم چی میشه :)

2004-04-21T14:07:00.000+04:30

جمله انیشتن رو که یادته، امروز یکی پرسید:

"What if you sit on a hot stove with a pretty girl, how long would that seem?"

حیف که انیشتن مرد، وگرنه ازش می‌پرسیدمp:

2004-04-20T01:41:00.000+04:30

کو گوش شنوا ...

"هيچ چيز يک روزه يا يک شبه اتفاق نمی افته
نه عشق
نه نفرت
هرچيزی قبلش مهمه
و قبل ترش
و خيلی قبل ترش ...
زخم های آدم سرمايه است...
سرمايه تو با اين و اون قسمت نکن... داد نکش... هوار نکش...
صبور، آرام و بی سر و صدا همه چيزو تحمل کن."

از فیلم شب يلدا

2004-04-18T20:32:00.000+04:30

بچه های دانشکده مسابقه فوتبال راه انداختن و طبق معمول برای پسرها. اما این بار یه فرق کوچیکی با دفعه های قبل داره: شرکت یه تیم جدید به اسم عالیجنابان!
بازیکنانش از استادهای دانشکده هستند. واقعاً حیف که نمی ذارن ما بریم تماشا کنیم. سوسک شدنشون حتماً دیدنیه D:

پ.ن. از قرار تیمشون همچین ضعیف هم نیست. گفتن تو هفته دو روز با هم تمرین دارن!

2004-04-18T20:25:00.000+04:30

هنوز یاد نگرفتم که خودم تصمیم بگیرم. حتی برای یه موضوع ساده تا نظر چند نفر رو نپرسم خیالم راحت نمیشه.بعد از اون هم که دیگه تشخیص راه درست از بینشون خیلی سخت میشه. حالا وقتی وضع بدتر میشه که این تصمیم فقط و فقط به خودم بستگی داشته باشه و کس دیگه ای نتونه به من کمک کنه...
خیلی سخته. باید زودتر از اینا به فکر می افتادم. حالا هر چی بیشتر فکر می کنم بیشتر گیج میشم. خیلی می ترسم ...

2004-04-17T20:32:00.000+04:30

"Put your hand on a hot stove for a minute and it seems like an hour. Sit with a pretty girl for an hour and it seems like a minute. That's RELATIVITY!."

- Albert Einstain

2004-04-16T14:47:00.000+04:30

لحظه‌ها رو با تو بودن ...

دیگه مطمئن شدم که چقدر احمق و ساده بودم و هستم :(

2004-04-15T05:40:00.001+04:30

چرا وقتی گفتم هیچیم نیست قانع نشدی؟ ... خودت اصرار کردی که حرف بزنم. من که می‌دونستم اگه حرف دلم رو می‌زدم تو باز شروع می‌کنی به نصیحت کردن و تکرار چندباره تمام حرف‌هایی که من خودم بارها تو ذهنم مرور می‌کنم و از حفظم ... می‌دونم چقدر دوستم داری و دلت نمی‌خواد منو ناراحت ببینی اما چه‌کار کنم، دست خودم که نیست ... کاش برای یه بار هم که شده به حرفام فقط گوش بدی ... بذار جلوی تو خودم باشم و دیگه برای تو یکی تظاهر نکنم ... نمی‌خوام وقتی بهت بیشتر از هر موقع دیگه‌ای احتیاج دارم، مجبور بشم پیش تو هم لبخند روی لبم باشه ...

2004-04-15T05:40:00.000+04:30

وقتی حسابی دلت گرفته و از همه چی بریدی ... وقتی رو به آسمون کردی و از ته دل گفتی خدای من، تنهام نذار ... و درست بعد از اون یه نفر که تا حالا عمرت ندیدیش یهو پیداش بشه و بخواد بیاد تو زندگیت ... اونوقت تو چه فکری می‌کنی؟ ... جواب دعای تو؟ ... یه امتحان؟ ... یا اصلاً یه اتفاق ساده کاملاً تصادفی؟!!!

2004-04-12T17:41:00.000+04:30

من دیگه آخرشم. امروز بعد از یه مدت دودر کردن یکی از کلاسها، رفتم از یکی از بچه ها پرسیم که از امتحان میانترم خبری هست یا نه. اونم اول یه نگاه عاقل اندر سفیهی به من انداخت و گفت امتحان که قرار بود پریروز باشه، اما بچه ها سر کلاس با استاد صحبت کردن و اونم راضی شده بندازه هفته دیگه یکشنبه!!! من که به فکر نیستم، با این وضعم فقط خدا به دادم برسه :((

2004-04-11T04:00:00.000+04:30

نمی‌دونم. شايد اصلاً نوشتن خيلی ساده‌تر از اينهاست. مگه حتما بايد اتفاق مهمی بيفته كه بخوام چيزی بنويسم. نمی‌دونم چرا دیگه نمی‌تونم راحت باشم. شاید هم خسته شدم. خُب بالاخره دل هم مثل بدن خسته میشه. نمیشه؟!

2004-04-11T03:57:00.000+04:30

خواستم بدونی که چقدر دلم برات تنگ شده ... آره برای تو.

2004-04-06T16:50:00.000+04:30

بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم چه خوب بود اگه زندگی هم Ctrl+z داشت، اما بعد به خودم میگم یعنی واقعاً برای من فرقی می‌کرد؟

2004-04-05T16:50:00.000+04:30

هنوز نمی دانم که شب سراب بیرزد به بامداد خمار یا نیرزد؟ ...

2004-04-05T16:49:00.000+04:30

این شعر رو خیلی دوست دارم ...

بهار، بهار!

بهار بهار
پرنده گفت یا گل گفت؟
خواب بودیم و
هیچكی صدایی نشنفت!

بهار، بهار صدا همون صدا بود
صدای شاخه‌ها و ریشه‌ها بود
بهار، بهار چه اسم آشنایی!
صدات میاد اما خودت كجایی؟

وا بكنیم پنجره‌ها رو یا نه؟
تازه كنیم خاطره‌ها رو یا نه؟

بهار اومد لباس ِنو تنم كرد
تازه‌تر از فصل شكفتنم كرد

بهار اومد با یه بغل جوونه
عیدُ آورد از تو كوچه تو خونه

(حیاطِ ما یه غربیل
باغچه‌ی ما یه گلدون
خونه‌ی ما همیشه
منتظر ِ یه مهمون)

بهار بهار یه مهمون قدیمی
یه آشنای ساده و صمیمی
یه آشنا كه مثل قصه‌ها بود
خواب و خیال ِهمه بچه‌ها بود

یادش بخیر بچگیا چه خوب بود
حیف كه هنوز صُب نشده غروب بود

آخ كه چه زود قلكِ عیدیامون
وقتی شكست باهاش شكست دلامون

بهار اومد برفا رو نقطه چین كرد
خنده به دلمردگی زمین كرد

چقدر دلم فصل بهارو دوس داشت
وا شدنِ پنجره‌ها رو دوس داشت

بهار اومد پنجره‌ها رو وا كرد
منو با حسی دیگه آشنا كرد

یه حرف یه حرف، حرفای من كتاب شد
حیف كه هَمَش سوال ِبی‌جواب شد

دروغ نگم هنوز دلم جوون بود
كه صب تا شب دنبال ِ آب و نون بود

بهار اومد اما با دست خالی
با یه بغل شكوفه‌ی خیالی

بهار بهار گلخونه‌های بی‌گُل
خاطره‌های مونده اونورِ پل

بهار بهار یه غصه‌ی همیشه
منظره‌های مات ِپشت ِشیشه

بهار بهار حرفی برای گفتن
تو فصلِ بی‌حوصلگی شكفتن

بهار بهار پرنده گفت یا گل گفت؟
ما شنیدیم، هر كسی خوابه نشنفت

ترانه سرا: محمدعلی بهمنی

2004-04-03T16:38:00.000+04:30

روزی که گذشتست از او یاد مکن
فردا که نیامدست فریاد مکن
بر نامده و گذشته بنیاد مکن
خوش باش کنون و عمر بر باد مکن

:)

2004-04-02T23:00:00.000+04:30

آدم باید دلش جوون باشه ...

پ.ن. این خانومه بعد از اینجا رفت باغچه کناری نشست و اونجا هم چندتا گره زد. از قدیم گفتن کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کنه!

2004-03-24T01:05:00.000+04:30

هر که نشنیدست وقتی بوی عشق
گو به شیراز آی و خاک من ببوی
...

رفتم، خدانگهدار.

2004-03-24T01:00:00.000+04:30

طبق معمول به جای اینکه مثل دیگرون با بزرگترها بشینم و حرف بزنم، رفتم پیش بچه‌ها شروع کردم به سر و کله زدن با اونا. همیشه بخاطر این موضوع سرزنش میشم. هر بار هم تصمیم می‌گیرم که دیگه طرفشون نرم، اما باز تا چشمم بهشون میوفته باز دلم آب میشه و ناخودآگاه به طرفشون کشیده میشم. راستش اونا هم خیلی زود من میان سراغم و با من دوست میشن. این رفتارم، مخصوصاً اگر جمع بزرگتر‌ها کمی هم رسمی باشه، با تعریف‌های یه دختر هم سن و سال من جور در نمیاد (حداقل که به من اینطور میگن).

حالا یه فکر جالبی به سرم زده. حالا که من اینطور از بودن با بچه‌ها لذت میبرم و همیشه به راحتی تونستم با اونا رابطه برقرار کنم، حالا که بیشتر دوستام از بچه‌ها هستن تا بزرگترها، حالا که همیشه پدر مادرها از اینکه بچه‌شون پیش منه خیالشون راحته، چطوره مربی مهدکودک بشم؟! راستش دیروز به این نتیجه رسیدم. البته باید درباره‌اش تحقیق کنم چون هنوز نمی‌دونم برای این کار چه مدرک تحصیلی و یا شرایط دیگه‌ای لازمه. به نظرم ارزشش رو داره که برای بدست آوردن کاری که ازش لذت می‌بری از صفر شروع کنی و به عقب برگردی. شاید هم اشتباه می کنم. باید بیشتر روش فکر کنم.

2004-03-22T04:52:00.000+04:30

در شهر زشت ما،
اينجا که فکر کوته و ديواره بلند
افکنده سايه بر سر و بر سرنوشت ما!
من سالهای سال
در حسرت شنيدن يک نغمه نشاط،
در آرزوی ديدن يک شاخسار سبز،
يک چشمه، يک درخت،
يک باغ پر شکوفه، يک آسمان صاف،
در دود و خاک و آجر و آهن دويده‌ام ...

مشيری

2004-03-21T10:47:00.000+04:30

هفت‌سین شرعی!

این هفت سین به امام علی علیه السلام نسبت دارد و آمده است كه هر كس در روز اول فروردین هفت سینی را كه ذكر می شود در كاسه چینی سفیدی با مشك و زعفران بنویسد و با گلاب آنرا شسته و سپس میل نماید تا سال دیگر از هر بلا محفوظ خواهد ماند ان‌شاء‌الله.

هفت سین شرعی به قرار زیر است :

سلام علی نوح فی العالمین
سلام علی ابراهیم
سلام علی موسی و هارون
سلام علی آل یاسین
سلام علیكم طبتم فادخلوها خالدین
سلام قولاً من رب رحیم
سلام هی حتی مطلع الفجر

اگر وسائل نوشتن فراهم نبود این هفت سین را بخوانید و بر خود بدمید كه ان شاء الله همان نفع را داشته باشد.

از كتاب بازار دانش صفحه ٤٩٤

حیف که امروز این ایمیل رو دیدم!!! ;)

2004-03-21T10:41:00.000+04:30

به سلامتی روز اول هر جور که بود و نبود گذشت ...

2004-03-20T11:23:00.000+03:30

چطور میشه در عرض کمتر از یک ساعت زندگی آدم از این رو به اون رو بشه. حرف‌مو پس می‌گیرم. اگر منتظر اتفاق تازه‌ای باشم، دلیل نداره که اون خوب باشه. امسال تبدیل شد به بدترین سال تحویل زندگیم تا حالا. انگار این سال برای من برنامه‌ چیده. خدایا تنهام نذار :(

2004-03-20T09:50:00.000+03:30

عجب سال نویی شد. نیم ساعت مونده به سال تحویل و ببین داره چه برف می‌باره، اونم به چه اندازه و با چه سرعتی. آخه اینم شد هوای بهاری؟ دیگه جدی جدی نوروزمون شد کریسمس. بیچاره غنچه‌ها و جوونه‌ها که هنوز بیروون نیومده یخ زدن. هوا از دیشب هم سردتر شده. حالا بجای پوشیدن لباس‌هایی که به سختی تو اون سرما رفتم خریدم، با پولیور و پالتو زمستونی میرم عید دیدنی. اما فقط دلم از شیشه‌هایی می‌سوزه که دیروز به زحمت پاکشون کردم. حالا این وسط نمی‌دونم چرا این همه ذوق زده شدم. همین‌جا بگم که از هر چیز جدید و غیرعادی که قبلاً وجود نداشته کاملاً استقبال میشه.

***
یکی به من بفهمونه اون چیزی که دوست داری باشه لزوماً وجود نداره. سرم به سنگ خورد اما مثل اینکه هنوز یاد نگرفتم. تا دوباره اشتباه‌های قبل رو تکرار نکردم باید از خیال‌پردازی دست بردارم. اگه حواسم نباشه ممکنه باز یه تار تو ذهنم درست کنم که پاره کردن گره‌هاش اونقدر اذیتم کنه.

2004-03-18T02:15:00.000+03:30

شبانگاهان، تا حریم فلک، چون زبانه کشد، سوز و آوازم
شرر ریزد بی‌امان به دلِ ساکنان فلک، نغمه سازم

دلِ شیدا، حلقه را شکند، تا برآید و راه سفر گیرد
مگر یک دم گرم و شعله فشان، تا به بام جهان، بال و پر گیرد

خوشا ای دل بال و پر زدنت، شعله‌ور شدنت، در شبانگاهی
به بزم غم، دیدگان تری، جان پرشرری، شعلهٔ آهی

بیا ساقی تا به دست طلب، گیرم از کف تو، جام پی در پی
به داد دل، ای قرار دلم، نوبهار دلم، می‌رسی پس کی؟

چو آن ابر نوبهارم من
به دل شور گریه دارم من
می‌توانم آیا نبارم من؟

نه تنها از من قرار دل، می‌رباید این شور شیدایی
جهانی را دیده‌ام یکسر، غرق دریای ناشکیبایی

بیا در جان مشتاقان، گل‌افشان کن، گل‌افشان کن
به روی خود، شب ما را، چراغان کن، چراغان کن

چو آن ابر نو بهارم من
به دل شور گریه دارم من
می‌توانم آیا نبارم من؟

ساعد باقری

2004-03-18T02:13:00.000+03:30

خدايا!
نعمت های مغفول را با ستاندن، يادآوری مكن.

2004-03-16T16:24:00.000+03:30

از بس که هر سال از ترس نشستیم خونه دیگه کم‌کم یادم رفته که این چهار‌شنبه سوری چی بود. تنها چیزی که ازش برام‌ مونده، شیش‌انداز‌ مامان برای شامه. تازه اونم چون یک عالمه پیاز داره دوست ندارم و معمولاً من یه چیزه یگه می‌خورم. خلاصه‌اش که برای من فقط اعصاب‌خوردی از سروصدای ترقه‌هاش مونده و خاطره مبهم از روزایی که دسته جمعی با بچه‌ها می‌رفتیم از تپه‌های پشت خونمون تو امیرآباد بوته خار جمع می‌کردیم و شب همه اهل محل جمع می‌شدیم و از روی بوته‌های آتش زده‌ای که سرتا سر خیابون رو گرفته بود می‌پریدیم. ما بچه‌ها هم واسه خودمون کَل می‌گذاشتیم سر اینکه کی میتونه دور از چشم بزرگترها از رو آتیش بزرگ‌تری بپره. اون موقع‌ها میگفتن الان کوچیکی صبر کن قدت که بلندتر شد اونوقت هر چقدر خواستی بپر. حالا کو بوته، کو آتیش؟ یادم که میوفته می‌بینم چه دنیایی داشتیم.

***
به نظر من عید برای بچه‌هاست. اگه بزرگا هم لذتی می‌برن به خاطر خاطرات کودکی که زنده میشه و استراحت چند روز تعطیلیش. کیه که از خرید قبل عید، خونه‌تکونی و خلاصه عید دیدنیهای خشک و طولانیش لذت ببره؟ آخه احمقانه نیست؟ سال به سال از هم خبر نداریم، اونوقت درعرض دو سه روز باید چندین بار همدیگه رو زیارت کنیم. تازه انتظار هم داریم که تو این چند ساعت در جریان همه اتفاقات و حوادث سال گذشته طرف قرار بگیریم.
صبح میری خونه یکی، موقع بیرون اومدن ازت می‌پرسن "کی نشستین خونه ما بیایم ببینیمتون؟" یکی نیست بگه آخه همین الان همدیگه رو دیدیم، بذار یه کم بگذره تا دو کلوم حرف پیدا بشه که اومدی به هم بگیم و زل نزنیم تو چشم هم. برای من از همه بدتر سین‌جیم‌های این رفت و اومد‌هاست. انگار رفتی مرکز مشاوره، تا از همه جیک و پیک زندگیت با‌خبر نشن ول‌کن معامله نیستن. سوالایی می‌کنن که خود آدم هم هنوز جوابی براشون نداره. با نمی‌دونم هم راضی نمیشن. شروع می‌کنن به نصیحت و راه‌حل ارائه کردن. اگر یه کم سِن‌شون بالا باشه که خدا به داد برسه، موضوع بحث‌شون معلومه چیه! که اونم دیگه جواب نداره.

2004-03-16T02:44:00.000+03:30

عجب فالی! :)

روز هجران و شب فرقت يار آخر شد
زدم اين فال و گذشت اختر و کار آخر شد

آن همه ناز و تنعم که خزان می‌فرمود
عاقبت در قدم باد بهار آخر شد

2004-03-15T23:25:00.000+03:30

برف، اونم چه برفی، روز بیست و پنجم اسفند! از صبح تا حالا هم یه بند داره می‌باره. هوا هم بد جوری سرد شده. لباس زمستونی‌هایی که جمع کرده بودم رو دوباره باید بیارم بیرون. فردا هم تو سرما و یخبندون و ترافیک قبل از عید که برف هم شده قوز‌‌ بالا قوزش باید برم خرید عید. عجب شب عید با حالی شد‌ا. خیلی دلم می‌خواست سال جدید با سال‌های پیش برام فرق داشته باشه. خُب اینم شب عیدش، حالا می‌تونم بیشتر امیدوار باشم :)

چند تا عکس از دلگشا در برف امروز:

2004-03-15T23:20:00.000+03:30

امروز صبح تو خوابگاه یه سفره هفت‌سین چیدیم. البته چون امکاناتمون محدود بود این هفت‌سین با بقیه یه خورده فرق داشت. تو این یکی سماق، سکه، سینی‌، سنجاق قفلی، سنگ، ساعت و سی‌دی بود! اما خب هر چی باشه بالاخره هفت‌سین بود.
حالا نمیدونم این بهتر بود یا هفت‌سینی که دیروز تو دانشکده بچه‌ها برای جشن سال نو درست کرده بودن. توی اون به جای ماهی قرمز یه ظرف تن رو با ماژیک قرمز رنگ کردن و گذاشتن تو آب، برای سبزه هم یه تیکه از چمن‌های دلگشا رو کندن و گذاشتن سر سفره، از اونجایی هم که سمنو نبود تقلب کردن و به جاش گِل درست کردن و ریختن تو کاسه، حتی یکی از بچه‌ها یه ناخنکی هم بهش زد:& هفت‌سینی که آینه‌اش مونیتور باشه و سفره‌اش هم دیسکت‌های رنگ و وارنگ، چی میشه:

جشن دانشکده تو سالن خوارزمی بود. خوش گذشت و کلی خندیدیم. فقط حیف که از دوره ما فقط من و نسترن اونجا بودیم. حس مامان‌بزرگ‌ها رو داشتم. خودمونیم اما این سال پایینی‌ها عجب موجوداتی هستند. هر شوخی که بود اینا کم نیاوردن. هر کاری از دستشون بر میومد انجام دادن، از مسابقه‌های سرکاری گرفته تا آواز خوندن و ادای میمون درآوردن. توی مسابقه حتی یکی از بچه‌های سال اولی مجبور شد پنج زوج آینده! دانشکده رو اسم ببره، که البته اونم کم نیاورد و از بین خودشون چندتا رو گفت و همه‌شون حسابی خندیدن. تازه یه مسابقه دیگه گذاشتن و تو اون سه نفر قرار بود چشم بسته چندتا سکه رو از روی پیشونی‌شون بندازن تو قیفی که جلوی شلوارشون گذاشته شده بود. برگزارکننده‌ها هم نامردی نکردن و وسط جریان آب ریختن توی اون قیفها، آب تا زانو‌هاشون می‌رسید. وضعی شده بود.
آخر شب هم با ساندویچ هایدا پذیرایی کردن و جلوی ساختمون تو تاریکی مُنوٌر انداختن و ترقه زدن. دیدن شور و شوق اونا خیلی جالب بود. واقعاً که جو دانشکده خیلی فرق کرده، فکر کنم با وجود همه بچگی‌ها‌شون در کل یه جورایی داره بهتر میشه. از ما که گذشت.

2004-03-15T23:00:00.000+03:30

به خودم امیدوار شدم. دیروز یه تصمیمی گرفتم که از روی عقل و منطق بود، با اینکه دلم یه چیز دیگه می‌گفت. اما این دفعه دیگه تونستم بهش بفهمونم که راه درست کدومه. باید کم‌کم عادت کنم. برام کار آسونی نبود. اما فکر کنم با این تصمیم از این به بعد راحت‌تر بشم.

***
قرار شد به امید خدا هفته دوم عید با ماشینمون بریم شیراز. از اون مسافرت‌های درست و حسابی میشه‌. من‌ هم که تا حالا شیراز نرفتم از الان ذوق زده شدم. دوست دارم چیزی از قلم نندازم و همه‌جا رو ببینم. حافظیه، سعدیه،‌ باغ ارم، پرسپولیس‌ و ... آخ جون!

2004-03-13T14:29:00.000+03:30

بله ، من فكر می كنم من او را بخاطر اینكه مرد است و مال من است دوست می دارم . دلیل دیگری در كار نیست و همچنانكه اول گفتم این نوع عشق حاصل عقل و منطق نیست؛ خود به خود به وجود می آید – و كسی نمی داند از كجا – و توضیحی هم در كارش نیست و نیازی هم به توضیح نیست. من این چنین می اندیشم. اما من یك دخترم و اولین كسی هستم كه عشق را می آزماید و شاید روزی ثابت شود كه این نتیجه گیری من از روی بی تجربگی و خامی بوده است.

خاطرات حوا - مارك تواین

2004-03-12T23:40:00.000+03:30

نمیدونم شاید من زیادی حساس شده باشم. اما این اواخر هر جا رو که نگاه می‌کنم اسمش یا چیز دیگه‌ای رو میبینم که منو ناخودآگاه یاد اون میندازه :(

...
نمی‌توانستم دیگر نمی‌توانستم
صدای پایم از انکار راه بر می‌خواست
و یأسم از صبوری روحم وسیعتر شده بود
و آن بهار، و آن وهم سبز رنگ
که بر دریچه گذر داشت، با دلم می‌گفت
نگاه کن
تو هیچگاه پیش نرفتی
تو فرو رفتی،

فروغ

2004-03-12T23:35:00.000+03:30

خوب نیست آدم اینقدر خودخواه باشه. خوب نیست وقتی اوضاع بر وفق مرادش نیست آسمون رو به زمین بیاره. چرا فکر می‌کنی صدای هر کی بلندتر باشه حق با اونه. چرا وقتی عصبانی هستی فقط خودتو می‌بینی. پس اون تئوری‌هات چی شد. حرفی خودت یادت میاد؟ آرامش، احترام به حقوق دیگران، بحث و گفتگو و خلاصه از این حرفای قشنگ قشنگ؟ پس چی شد؟ اون نسخه‌ها برای بقیه خوبه نه؟ وقتی نوبت به تو میرسه دیگه جریان فرق می‌کنه. حق با تو میشه و دیگران گناهکا. حتی شده به یه دلیل واهی. نمی دونم آیا خیلی سخته که یه لحظه، فقط یه لحظه به این فکر کنی که ممکنه تو اشتباه کرده باشی و بقیه رو برای کاری که نکردن داری بازخواست می‌کنی؟ این همه سر و صدا برای چی؟ جرا وقتی هم که بهت ثابت شد که مشکل حواس پرتی خودت بوده به جای یه معذرت خواهی کوچیک باز رو حرفت پافشاری می‌کنی و اصرار داری که هر طور شده کارتو توجیحح کنی و تقصیر و گردن دیگران بندازی. اونم آخه با چه بهانه‌ای: "شما اطلاعات غلط داده بودید!" بسه. برای خاطر خدا بسه. یه کم به خودت بیا. دورو برت رو نگاه کن. آدمای دیگه‌ای هم هستن. آدمایی که حرفا و کارای تو میتونه اونا رو برنجونه. می دونستی؟ می‌دونستی بعضی وقتا با تو کنار اومدن چقدر سخته؟ نمیدونم تا حالا کلمه گذشت به گوشت خورده یا نه؟ میدونستی اطرافیانت برای سر و کله زدن با تو چقدر بهش احتیاج پیدا می‌کنن؟ چیه فکرشو نمی‌کردی؟ پس فکر می‌کردی همیشه با سر و صدای تو وقتی کنار می‌کشن و بهت چیزی نمگن، بخاطر اینه که فهمیدن حق با تو بوده یا اینکه فکر کردی جذبه‌ات اونا رو ترسونده؟ یعنی واقعاً اینقدر ساده‌ای یا اینکه چون دیدی این روشت نتیجه داده هر بار به کار می‌بریش؟ دیگران به کنار، اما فکر نمی‌کنی آدمایی که دوستت دارن از دست این اخلاقت چی می‌کشن؟ هیچ وقت به بغض‌شون یا اون برق اشکی که تو چشماشونه دقت کردی؟ یه ببخشید ساده، فقط همین. میدونی چه کارا میتونه بکنه. مطمئن باش چیزی از غرورت کم نمیشه. تازه احترامت بیشتر هم میشه. یه بار امتحان کن ضرر نمیبینی. نذار که با تو بودن تبدیل بشه به تو رو تحمل کردن ...

2004-03-12T23:27:00.000+03:30

اتاق تکونی :(

2004-03-11T13:16:00.000+03:30

سفره هفت سین

١. سبزه جوانه گندم یا عدس به نشانه تولدی دوباره.
٢. سمنو كه مخلوطی از گندم آرد شده و شیرین شده است و به نوعی نشان دهنده مهارت آشپزی ایرانیان است.
٣. سیب به نشانه سلامتی و زیبائی.
٤. سنجد، میوه درخت كنار به نشانه عشق، زیرا معتقدند كه وقتی كنار به حد رشد خود رسید، رایحه آن و میوه آن باعث عشق مردم به یكدیگر می گردد.
۵. سیر، به نشانه دارو (سلامتی).
۶. سماق، كه به زنگ خورشید در هنگام طلوع است با طلوع خورشید بدی از میان می رود.
٧. سركه، نشان دهنده صبر است (زیرا مدتها طول می كشد كه سركه بوجود آید).

- شمع برای روشنايي خانه و زندگی.
- کتاب آسمانی نشان توجهی است که بايد در آغاز سال به خداوند داشته تا صاحب آن يار و مددکار اهل خانه باشد.
- پول نشان از خير و برکت و رفاه.
- اسپند برای دوری از چشم زخم حسود.
- برنج، نشانی از خير و برکت و فراوانی.
- آب، نشان صافی و پاکی و روشنايي و گشايش کار.
- ماهی قرمز، شگون دارد.
- آيينه، برای رفع کدورت و نشانی ازصفا و پاکی و يکرنگی.
- طلا، نشانی از اميد به وضع مالی خوب در سال نو.

* در ضمن بعد از تحويل سال نبايد شمع ها را با فوت خاموش کرد بلکه بايد گذاشت تا آخر بسوزند و يا با نقل و مسقطی خاموششان کرد.

***
هنوز برای سبزه جوونه نذاشتیم سبز بشه. آخه هر سال دم سال تحویل سبزه مون یا زرد بوده یا کچل یا اینکه جفتش. امسال هم دیگه بیخیالش شدیم. شاید امروز دست بکار بشم. اما نمیدونم سبزه ده روزه چقدی میشه. کچل رو نمیدونم اما حداقل دیگه زرد نمیشه. حتماً آخرش مجبور میشیم از بیرون بخریم. حالا اون قبوله یا نه؟